
نکته قابل توجه اینجاست که شبکه ملی اطلاعات به این منظور طراحی شده که دو کاربر در داخل کشور اگر قصد ارتباط دارند نیازی به ارسال اطلاعات به کشوری مانند آمریکا و بازگشت آن نباشد. این رفتوآمد اطلاعات هم هزینه را برای کاربر افزایش میدهد و هم امنیت را دچار چالش میکند.
شبکه ملی اطلاعات قرار نیست جایگزین اینترنت شود، بلکه زیرساختی است که ارتباط کاربران در داخل را با امنیت و کیفیت بهتر تامین کند و امکان حکمرانی در کشور وجود داشته باشد. البته اینترنت بهعنوان یک سرویس بر روی آن ارائه میشود. تمام سرویسهای مورد نیاز مردم و به معنای دیگر دولت الکترونیک و یا به تعبیر وزیر محترم ارتباطات و فناوری اطلاعات، زیستبوم هوشمند باید در شبکه ملی اطلاعات شکل بگیرند و همه عناصر این زیستبوم داخلی مستقل از اینترنت باید خدمات را با کیفیت بالا و ارزان در اختیار کاربر قرار دهند.
ولی بهدلیل غفلت از چند نکته نتوانستیم از شبکهای که ساختهایم بهدرستی خدمات دریافت کنیم. اگر بخواهم مثالی در این زمینه بزنم تصور کنید یک خودرو ساختهاید که کابین و موتور خوبی دارد و همه اجزای آن طراحی و ساخته شده، اما مثلا فرمان یا چرخ ندارد. در آن صورت امکان رانندگی با آن خودرو وجود نخواهد داشت.
در شبکه ملی اطلاعات، سرویس پایه کاربردیای مثل موتور جستوجو با کارایی لازم فراهم نشده است. البته چند موتور جستوجوی داخلی طراحی شده بود، اما بهدلیل برخی مشکلات فنی، توانایی پاسخگویی به نیاز کاربران چند دهمیلیونی کشور را نداشتند.
پیامرسانهای داخلی از نظر نرمافزاری توانایی میزبانی کل جامعه را دارند. مشکل آنها نرمافزاری یا مدیریتی نیست؛ مشکل اصلی زیرساخت است. این زیرساخت باید یا توسط حاکمیت تأمین شود یا با طراحی یک مدل درآمدی روشن، بخش خصوصی بتواند برای آن سرمایهگذاری کند. وقتی زیرساخت تأمین نمیشود، پیامرسان نمیتواند تعداد بیشتری کاربر را پوشش دهد.
یکی از ویژگیهای شبکه ملی اطلاعات، الزام به شناسایی و احراز هویت کاربران است؛ بهگونهای که فعالان در این فضا ناشناخته نباشند.
وقتی این مسأله حل نشده باشد، طبیعتا کسانی که دنبال آشفتهکردن فضای جامعه هستند میتوانند از این بستر استفاده کنند. این مسأله ظاهرا یکی از دلایل محدودیت پیامرسانهای داخلی در اغتشاشات اخیر بوده است.
ما امروز میدانیم شبکه ملی اطلاعات نیازمند موتور جستوجوست، از سوی دیگر امکان تامین هویت معتبر احراز هویت باید تامین شود.
ما در یک جنگ شناختی و رسانهای در فضای مجازی قرار داریم و باید بیش از پیش برای رویارویی با آن آماده شویم.
از سوی دیگر وقتی اینترنت بینالملل قطع میشود، نباید کسبوکارها آسیب ببینند. باید امکانی برای توسعهدهندگان نرمافزار و شرکتهای تجاری بینالمللی و ... پیشبینی شود.
فارغ از اینکه برآورد روشن و اجماعی از حجم اقتصاد دیجیتال وجود ندارد، ولی مسأله اساسی این است که که چرا کسبوکارهای داخلی را روی پلتفرمهای خارجی مستقر کردهایم که در شرایط امنیت ملی و با محدودیت یا قطع اینترنت، کسبوکارها دچار آسیب شوند؟
امنیت ملی بر همه مسائل اقتصادی، فرهنگی و سیاسی اولویت دارد. باید شبکهای از سکوها و سرویسهای داخلی ایجاد شود و کسبوکارها به این پلتفرمها مهاجرت کنند تا در روز مبادا آسیب نبینند.
درگیری ما با نظام سلطه حالا حالاها ادامه دارد و در برابر دشمنی که تهاجم ترکیبی میکند ضروری است که در همه ابعاد آماده و تجهیز شویم.
گواردیولا چگونه برترین مربی تاریخ شد؟
خرید و فروش غیرقانونی انواع حیوانات و پرندگان کمیاب ادامه دارد